Koningswedstrijd - oranje, blanje, bleu...

De Koningswedstrijd bracht een flink aantal oranje en/of rood, wit, blauw uitgedoste deelnemers op de been. En zelfs sommige golftrolley's moesten er aan geloven. Gedecoreerd met slingers, sjaals en balonnen brachten ze de vrolijke kleuraccenten in de baan. Koningin was deze versiertrucs was ongetwijfeld Ria Van Gurp. Zij had haar hele handicart voorzien van oranje slingers en ballonnen om nog maar niet te spreken van de enorme oranje boa om haar hals.

Na de koffie met -uiterrad- een oranje tompouce werd op twee lussen gestart met de Koningswedstrijd die uiteraard een ko0ninklijke allure in zich had. Er werd afwisselend afgeslagen van rood, wit en blauw met een oranje bal die na de wedstrijd getoond moest worden aan de jurytafel.

Het bleek niet voor iedereen een gemakkelijke opgave. Er werd zelfs al een bal kwijtgespeeld op de eerste hole. Hoe jammer is dat! En afslaan op wit als je altijd van rood speelt, geeft toch een enorm gevoel van afstand. Hoe kom ik bij de hole? Maar leden van De Turfvaert zijn prima spelers die elkaar stimuleren en over moeilijke momenten heen helpen. Waardoor het voor iedereen een fijne wedstrijd werd waar veel werd gelachen.

Moeilijker werd het op de driving range waar, redelijk ver van de afslag, een drietal ieniemienie ringen klaar lagen in - hoe raadt u het- rood, wit en blauw. En probeer daar maar eens een bal in te krijgen. Met een P, een S en zelfs een putter werden manhaftige pogingen ondernomen. Het resultaat bleek minder. Net te ver, net te kort of net ernaast. Gelukkig liet niemand zich frusteren en George Bolmers met drie en Eric Rie met twee ballen raak, werden veruit favoriet.

Ondertussen werd aan de jurytafel druk gerekend. Het totaal aantal punten minus strafpunten voor hen die hun oranje bal waren verloren en extra punten voor iedere bal in de cirkel en dat ook nog eens over vier categorie├źn; je zou er hoofdpijn van krijgen. Maar dat gold niet voor Harri van Dun. Bijgestaan door Marla Szulc-Krzyzanowski brachten zij deze klus tot een goed einde.

Het was de hoogste tijd ook voor een toost op de jarige Koning. De glaasjes Oranjebitter werden geheven, Lang leve de Koning en hoppa, daar waren ze al weer leeg. Het blijft een bijzonder moment.

Eveneens bijzonder is de daaropvolgende prijsuitreiking. De tafel was goed gevuld met oranje prijzen. Van mok tot sleutelhanger tot een teeltpakket voor worteltjes. Het was allemaal oranje wat de klok sloeg. Maar liefst twaalf prijswinnaars maakten een eerste keuze. Daarna volgden de twee George en Eric vanwege de ballen die zij in de cirkel hadden geslagen.

En toe volgde een loterij. Iedere deelnemer had een lotnummer gekregen. Allereerst werd een greenfee op Albatros verloot. Michel Kooiman was de gelukkige. Daarna werd het steeds gezelliger. Alle aanwezigen zagen de lol in van zo'n loterij en er werd luidruchtig geklapt en gejuichd bij iedere trekking. De tafel werd leger en leger en bij sommigen het aantal prijzen hoger.

Daarna werd er nog geruime tijd nagepraat over de wedstrijd, de onverwachte momenten daarin en gewoon over allerlei zaken die golfers die het goed met elkaar kunnen vinden, nu eenmaal bepraten. Het was een dag om met veel voldoening op terug te kijken.